“Rouwzorg Vlaanderen vzw” is een vrijwilligersorganisatie rond ‘zorg om mensen in rouw’ en wordt gerund door een ploeg ervaren en geschoolde mannen en vrouwen. Momenteel zijn er dertig vaste rouwbegeleiders en daarbij nog vier andere medewerkers die mede de Raad van Bestuur en de Algemene Vergadering uitmaken.

Onze lotgenotengroepen situeren zich in en rond Antwerpen terwijl onze website een overzicht biedt van netwerking in het hele Vlaamse land.

Historiek

De oorsprong van de ‘Werkgroep Rouwen’ ligt in de Parochie H. Familie – Hoboken in het jaar 1984. 

Ik mis je bij het opstaan
en bij het slapengaan
en daartussen heel de dag
md

In die tijd was ‘dood, rouw en verdriet’ nog maar nauwelijks bespreekbaar. Toch lagen de boeken van Elisabeth Kübler Ross rond stervensbegeleiding al in de rekken van de boekhandel.

Een kleine kern mensen in Hoboken merkte de grote nood van nabestaanden en zag hoe hun verdriet geen bestaansrecht had in de maatschappij. Een grote kloof was immers zichtbaar tussen de binnenkant en de buitenkant van mensen en dingen. Uiterlijk  zag men vaak flinke mensen die schijnbaar hun verdriet in sneltempo te boven kwamen, terwijl bij nadere kennismaking ervaren werd dat deze mensen soms verweesd en hopeloos verdrietig achterbleven en zich een weg probeerden te banen doorheen de dagen.

De ’Werkgroep Rouwen’ in Hoboken was geboren.

Zoals in het leven heel wat ‘echt’ belangrijke dingen in stilte gebeuren, zo ook bewoog en beweegt zich deze ’Werkgroep Rouwen’ voor een groot deel in alle discretie en anonimiteit.

Omwille van de wetswijzigingen rond het vrijwilligerswerk is de ‘Werkgroep Rouwen’ sinds mei 2006 omgevormd tot een vzw en is nu bekend als ‘Rouwzorg Vlaanderen vzw’.

 

Visie 

De vrijwilligers werken vanuit een christelijke inspiratie maar de werking staat open voor iedereen met respect voor elkeen zijn visie.

Centraal in “Rouwzorg Vlaanderen vzw” staat een blijvende aandacht voor kwaliteit en betrouwbaarheid in het omgaan met mensen in een rouwproces. Rouwen om een wezenlijk verlies is een ingrijpend proces dat naast de maatschappelijke impact de mens ook treft in heel zijn wezen: lichamelijk, emotioneel, spiritueel en relationeel. Dit proces kan nog lang niet overal op een respectvolle benadering rekenen van de omgeving en van de maatschappij. Een rechtmatige erkenning van het rouwproces is vaak nog niet aan de orde.

Bogend op meer dan 30 jaar praktijkervaring wordt de evolutie gevolgd van wat reilt en zeilt rond de thematiek ‘rouwen’ in de sector van zowel de vrijwillige als de professionele hulpverlening.