Een luisterend oor

Rouwzorg Vlaanderen

Regels die zeggen op welke manier men het leven van elke dag terug kan opnemen, bestaan niet. Ieder mens is uniek en ervaart de emoties van pijn en verdriet dan ook op een eigen, unieke wijze. Toch kan een goede luisteraar hier wel heil brengen. Tussen de woorden, de zinnen en de stilte, hoort hij meer dan alleen wat gezegd of gezwegen wordt. Wie met hart en oren goed probeert te luisteren en zich kan inleven in de emoties van de ander, is voor de nabestaande een welgekomen gast.

In een poging belevingen te benoemen en er greep op te krijgen, beschrijft Werner Storms het begrip ‘verdriet’ als volgt:

Verdriet is als een zware steen
die aan een touw
om je nek hangt.

Het maakt
dat men zich zwaar voelt
en alleen maar
- met gebogen hoofd -
naar eigen verdriet
kan kijken.

Op dat ogenblik
ziet men de leuke dingen
van het leven niet meer.

Zo’n zware last
kan men niet alleen dragen.
Als er dan iemand is die luistert,
lijkt het
of men het niet meer alleen
hoeft te verwerken.
Even lijkt het minder zwaar.

W.S

A. Polspoel beschrijft dan verder welk perspectief de goede luisteraar kan brengen.

Gelukkig leert de praktijk
van het leven
dat heel wat nabestaanden
makkelijker hun eigen pijn
kunnen toelaten
en de draad van het leven
terug opnemen
wanneer ze in gezelschap zijn
van iemand
die op een goede wijze
luisterend aanwezig is.

A.P.