Sfeerbeeld
Rouwzorg Vlaanderen
rand

Vleugje poëzie

rand
 

 

Zoek het bij een goede vriend,

u toegewijd
één die u niets verwijt,

niets vraagt,

niets raadt.
Maar u verdraagt

met uw beschreid gelaat.
Die,

zelf zwijgzaam,

u kent 

voor wie gij zijt
En merkt dat het

- nog bevend -

bergop gaat

Ida Gerhardt

 

Je bent voorbij 

maar duurt met zoveel sporen
in onze harten en herinnering
nu wij je plots

maar niet geheel verloren,
want alles wat een elk

van jou ontving
aan zorg en vriendschap en vertedering
blijft ons onverliesbaar toebehoren

Anton van Wilderode

tijd heelt

geen wonden

tijd leert

je leven

met verdriet

en wachten

zeer geduldig

tot je weer

schoonheid ziet

en tot

de tederste

herinneringen

zo diep vertakt zijn

in je ziel

dat ze

die zere plekken

kunnen overgroeien

Kris Gelaude

"Het leven gaat verder"

                        zegt men

"je moet het verlies

een plaats geven"

                       zegt men

"je hebt toch nog ..."

                       zegt men

je kind, zus, broer,

partner, ouder,

oma, opa, oom,

je tante, je vriend ...

ze waren

en zijn

onmisbaar

en toch

uit het zicht verdwenen

je dagen

zijn wankel

emoties

een chaos

en vragen

krijgen geen antwoord

in de geborgenheid

van een kleine groep

mogen

en kunnen delen

kan terug

adem geven

en wat warmte

om het gemis

en het verlies

te helpen dragen

                                  md

 

Is er een kracht die geneest
als wij op de bodem van ons kunnen zijn?
als wij pijn hebben, ziek zijn
of eenzaam door de dagen gaan:
is er een kracht die ons doet opstaan?

Kom mij niet aan

met mooie woorden,
zeg niet dat lijden een zin heeft,

een doel!
Als de afgrond zich opent en nergens houvast is
troost mij dan niet

met andermans pijn,
kom mij niet aan

met schoonheid en zon.

Maar waak met mij

in de grot van de smart,
begrijp de volle omvang

van mijn klacht,
kleineer mij niet,

laat mij mijn waardigheid.
Wie weet, in de nacht,

tussen jou en mij,
roert zich een kracht die geneest.

Catharina Visser

 

Eeuwigheid

Dacht je dat al het grootste leven,
Dat hier op aarde heeft geleefd
Ineens totaal is afgeschreven
Ineens geen enkel nut meer heeft?

Dat alle liefde die zij gaven
Hun wijsheid of hun droefenis
Onder de aarde ligt begraven
En dat daar niets van over is?

Ze leven verder en ze slapen
Niet één moment, geen enk'le stond,
Hij heeft de mensen

niet geschapen
Om op te bergen in de grond.

Toon Hermans









 

 
rand
2006 © Rouwzorg Vlaanderen vzw - info@rouwzorgvlaanderen.be - webdesign: verb
rand
Rand
rand
rand